Bók í Dós



︎
︎

Krafturinn í núinu


Eckhart Tolle


Fyrir það fyrsta hafa sjálfshjálparbækur aldrei náð sérstaklega til mín. Það lítið að ég gat ekki einu sinni réttlætt fyrir sjálfum mér að festa kaup á þessari bók fyrir pening sem ég hafði stritað fyrir að eignast. Þar af leiðandi braut ég mitt eigið prinsipp við bókalestur og hlustaði á hana annarsvegar á frummálinu á samfélagsmiðlinum YouTube og hinsvegar í nýjum íslenskum lestri á Storytel. Fyrir áhugasama mæli ég mun heldur með því síðarnefnda. Mér finnst þessi gæji bara frekar leiðinlegur og naut „lestursins“ lítið, að frátöldum kaflanum um ást og sambönd sem mér fannst eiginlega bara helvíti fínn, merkilegt nokk. En þó ég hafi ekki notið bókarinnar þýðir það auðvitað ekki að hún sé léleg. Móðir mín fílar þetta kjaftæði og hún er nátturlega geitin eins og margir vita. Sitt sýnist hverjum.

Ari 
3





Nei. Skil vel að það er í grunninn ekkert slæmt sem er verið að predika í þessu og að það er margt gott og mikilvægt hægt að læra af. Stoppa og þefa af fíflunum og þannig. En ég gat bara ómögulega dottið inn í neitt af þessu því að ritstíll og tónn Tolle var óþolandi, það var eins og hann liti á lesandann sem smábarn sem þyrfti að mata. Mér liður eins og það sé svona 5% góðir molar sem ég gæti nýtt með í lífinu og 95% bara rugl sem að frænka mín deilir á facebook. En kannski á ég einhverja uppljómun eftir.

Hugi
3,5



Ég og kollegi minn Ari eigum það sameiginlegt að eiga mæður sem eru ansi hrifnar af hugmyndum Tolle, og þar sem ég elska mömmu mína ákvað ég að nálgast lesturinn með opnum huga. Bókin er að hluta til sjálfshjálparbók en virkar annars eins og hálfgert trúarrit. Tolle túlkar orð biblíunnar, bhagavad gita og fleiri helgirita og segist svo vera með hina eina réttu túlkun á dæmisögum helgiritanna, en tilgangur dæmisagna er einmitt sá að hafa tiltölulega opna merkingu svo hægt sé að beita skilaboðum þeirra í mismunandi samhengi. Lesturinn var ekki beint skemmtilegur, mikið var um endurtekningar, en ég væri að ljúga ef ég segðist ekki hafa lært neitt. Tolle gefur manni (misgóð) tæki og tól til að díla við alls kyns andlega kvilla og helstu skilaboð bókarinnar, að lifa í núinu, er ekkert slæm pæling. Bara mjög fín pæling.

Tómas
4,9


Þessi bók er ekki allra og var mikið hitamál meðal okkar í klúbbnum. Ég valdi bókina með það í huga að uppljóma elskulega vini mína en það virðist hafa mistekist hjá mér…og ef til vill var það ósanngjarnt af mér að hafa hugsað það og valið bók sem mig grunaði að þeir myndu ekki fíla. Ég segi eins skáldið: “It is what it is.”
Bókin kafar djúpt í dulspeki og Tolle setur alls kyns hluti í samhengi til þess að búa til ákveðna heimsmynd og lífsreglur, þetta er því að einhverju leiti sjálfshjálparbók og skil ég alveg gagnrýnina sem strákarnir komu með á það, þú getur ekki hjálpað einhverjum sem vill ekki láta hjálpa sér. Ef ég tala fyrir sjálfan mig hins vegar þá fannst mér bókin snilld, nokkrir kaflar sem voru mjög upplýsandi og æfingarnar í bókinni tileinka ég mér ennþá. Takk fyrir mig meistari Tolle, núið að eilífuuuuuuuuuuuuuuu!

Þórhallur
9

︎
︎
︎
︎